We zijn gisteren veel buiten geweest. Het pad rondom het huis en de terrassen dreigden te overwoekeren. Al wiedend, maaiend en snoeiend verwonderden we ons over de enorme groeikracht van de natuur. En hoe wij als mensen die proberen te beheersen, maar dat onze inspanningen in het niet lijken te vallen. De vergelijking met Brahma, Vishnu en Shiva (schepper, instandhouder en vernietiger) kwam op. We plukten ook de vruchten van de groeikracht: een kom vol prachtige en heerlijke Japanse wijnbessen.
Even later aan de keukentafel vertelde Emilia verhalen over de kracht van het ego. Over hoe geniepig het ego steeds nieuwe vormen aan kan nemen en hoe blind we dan kunnen zijn. En over hoe belangrijk vertrouwen in de leraar dan is.
Naast bezig te zijn geweest in de tuin, hebben we een houten kast van de bovenverdieping naar beneden verplaatst. Hij was wat stoffig, dus voordat we hem neer gingen zetten, hebben we hem schoongemaakt. Het zijn maar een paar eenvoudige handelingen met een doek en een borstel. Maar het was ongelofelijk wat een effect dat had. De kast straalde ineens een diepe kalmte en ruimte uit. Het verschil was zo voelbaar! Prachtig om te ervaren: de kracht van aandacht.
